Kolejnym etapem, realizowanego na kółku historycznym tematu – ‘’Śladami Wielkiej Wojny 1914-1918 w Bieszczadach” było wyjście na Połoninę Wetlińską. Laik zapyta, co ma I wojna światowa do najbardziej rozpoznawalnej połoniny i kultowej „Chatki Puchatka”? Pasjonat odpowie, że podczas kampanii zimowej od stycznia do marca 1915 roku toczyły się tu ciężkie boje. Cofające się oddziały austro-węgierskie zajęły i umocniły wszystkie szczyty na połoninie zatrzymując nacierające oddziały rosyjskie. Te wielokrotnie podejmowały próby jej zdobycia, nie bacząc na wielkie straty w ludziach, jednak oddziały węgierskich Honwedów stawiały skuteczny opór. Dopiero 1 kwietnia 1915 roku, po całodziennym ataku na bagnety, w głębokim śniegu i przy silnym wietrze rosyjska dywizja zdobyła wszystkie szczyty, a na Osadzkim Wierchu (1253m) wzięła do niewoli kilkuset węgierskich obrońców.
Tyle historii. Plan nasz zakładał wyjście na Połoninę Wetlińską, omówienie przebiegu bitwy ze wskazaniem jej strategicznego znaczenia wynikającego z topografii terenu. Niestety, gęsta mgła ograniczała widoczność do kilkunastu metrów, a bardzo zimny i porywisty wiatr smagał nam twarze i mroził ręce. Wytchnienie znaleźliśmy w nowym schronisku BPN, oddanym do użytku we wrześniu br., które dalej funkcjonuje pod legendarną nazwą – „Chatka Puchatka”. Tam grzejąc się przy kominku i popijając gorącą herbatę, próbowaliśmy wyobrazić sobie piekło jakie musieli przejść żołnierze obu walczących stron, wykonując rozkazy swoich dowódców. Po prezentacji założeń taktycznych bitwy i dyskusji wróciliśmy na Przełęcz Wyżną (872 m), a w drodze powrotnej zaplanowaliśmy wyjazd na cmentarze z I wojny światowej w okolicach Gorlic.
RB
